Manellekwelling in Lipova

Ik denk dat ik een verkeerde plek voor overnachten gekozen heb, uit zuinigheid heb ik het goedkoopste hotel gekozen wat ik kon vinden.

Helaas voor mij, is er in het zaaltje onder mijn hotelkamer in het Roemeense Lipova een bruiloft aan de gang. In eerste instantie dacht ik dat het wel los zou lopen, maar het feest wordt steeds luidruchtiger naarmate de avond vordert, de mannen worden steeds meer dronken en de muziek wordt steeds luider en valser. In het bruiloftszaaltje spelen ze Manelle-muziek, dat zijn Roemeense smartlappen en hier in de Banat regio klinken die behoorlijk Turks.

Begrijpelijk, want de Banat heeft tot halverwege de 18e eeuw onder Ottomaans bestuur gestaan. Over het algemeen ben ik een warm voorstander van vrijheid van kunstzinnige expressie op muziekgebied en geniet ik van folkloristische volksmuziek, maar deze hartverscheurende lelijkheid en jengelende krijserij doet toch mijn standpunten hierover meer dan enigszins wankelen.

Eerder vanavond zag ik het gelukkige bruidspaar al, toen deden ze al een heleboel vage spelletjes, iets met een baksteen in een stuk taart en dat soort flauwe gein. En het wordt naarmate de avond vordert en de drank rijkelijk vloeit steeds erger en luidruchtiger. En ondertussen typ ik dit stukje maar om de verveling te verdrijven van het niet kunnen slapen. Wat is een Roemeense bruiloft een afschuwelijke bezigheid, het is niet de eerste die ik in dit land meemaak. In ieder geval kan ik me in de verste verte niet voorstellen dat dit ook maar door iemand hier “de mooiste dag van je leven” genoemd kan worden.

Het stadje Lipova zelf vind ik een aardig stadje, in het centrum met zijn scheefgezakte huisjes lijkt het alsof er de laatste 100 jaar niets meer gebeurd is, zelfs de oude Ottomaanse bazaar is er nog, en ook de ligging aan de Mures rivier is zonder meer een plus. Leuke plek om gewoon eens rond te lopen, echt nog zo’n stadje dat niet verpest is door het massatoerisme.

Wel jammer dat bijna niemand hier Engels of Duits spreekt. Vanavond probeerde de ober van het restaurant mij te vragen of ik brood bij mijn warme hap wilde. Dat koste 5 minuten en 2 menu kaarten en 3 plaatjes voor ik begreep wat hij bedoelde. Maar dat ligt natuurlijk ook aan mij, ik moet gewoon een keer Roemeens gaan leren. Hoe moeilijk kan brood zijn…de klank van het woord “brood” in het Roemeens is vrijwel gelijk aan het woord “pijn” in het Zeeuwse dialect. En terwijl ik me dat realiseer voel ik een doffe hoofdpijn opkomen vanwege de herrie die door de krijsende zanger direct onder mij wordt geproduceerd. Manelle muziek zou verboden moeten worden, al was het maar op grond van geluidsoverlast.

Als het diep in de nacht eindelijk rustig wordt heeft een beetje nachtrust nog nooit zo goed gevoeld.




    • Facebook
    • Twitter
    • Google+
    • Pinterest
    • Evernote

    Geef een reactie

    Pin It on Pinterest