Kiev – Een kleurrijk kruispunt van beschavingen

Kiev - het is als in een sprookje. Voordat de reiziger de met goud gevulde schatkamer kan betreden, moet hij een reeks van beproevingen doorstaan. Na lange paspoortcontroles volgt een rit over hobbelige straten en wegen door slaapsteden met trieste flats. De enige kleurvlekken zijn de bonte billboards, waarop in cyrillisch schrift huishoudelijke apparatuur en haarproducten aangeprezen worden.

Na zo’n honderd kilometer wordt deze facade echter gepasseerd en wordt men overweldigd door een betoverende metropool – een symfonie van goud en groen. Als smaragden fonkelen de daken van kerken en bouwwerken, overstraalt door de gouden glans van de koepels.

Het als Rome op zeven heuvelen gebouwde Kiev is een stad vol parken. De uitnodigende kronen van oude kastanjebomen bieden schaduw aan straten en pleintjes. Historische aandacht verlangde het Onafhankelijkheidsplein.

Hier begon in de winter van 2004 de Oranje Revolutie. Honderdduizenden Oekraïeners protesteerden destijds vreedzaam tegen het bedrog bij de presidentsverkiezingen. “Helaas was alles voor de kat z’n viool,” klaagt Irina, een vrouw van in de veertig, “Intussen is alles weer bij het oude, maar het leven gaat verder.”

Zo zien de meeste van haar landgenoten het, die vrolijk kletsend op de rand van de klaterende fontein middenop het reusachtige plein genieten van een biertje met mlynzi (een soort spekpannekoeken). Jongeren op inline skates draaien rondjes om het monument van de onafhankelijkheid, een soort Oekraïens Goudelsje (het standbeeld bovenop de bekende Siegessäule in Berlijn)  dat van haar 38 meter hoge marmeren zuil op het leven en werken aan haar voeten neerziet.

De stad kent een aanzienlijk aantal meer of minder geliefde sculpturen en standbeelden. Terwijl in het centrum van de stad de heilige Olga door de bevolking vereerd wordt, is de Rodina Mat (Moeder des vaderlands) – een strijdhaftige uit ijzer gegoten vrouw met zwaard en schild – het voorwerp van harde kritiek. Breznjev’s dochter noemen sommigen haar spottend, omdat de toenmalige Sovjetpresident de opdracht voor de oprichting van dit standbeeld gaf. De Russen mag men hier niet zo en de mensen geven er de voorkeur geen Russisch maar Oekraïens te spreken en schrijven.

Een ritje met de ratelende metro is een avontuur, je voelt je als een sardine in een blikje. Er wordt voor zakkenrollers gewaarschuwd, die vooral actief worden als het licht weer eens uitvalt en de metro plots tot stilstand komt. Tot agressie met vuisten of messen komt het zelden. Want, zo citeert een oude baas: “Wij Oekraïeners bezitten een grote mate aan eeuwenlang geoefende vaardigheid lijden te ondergaan.” Dat mag niet verwonderen, als een speelbal wisselden ze in hun lange geschiedenis van de ene vreemde hand in de volgende. Mongolen, Ottomanen, Tataren – het hele palet. En tenslotte viel westelijk Oekraïne onder de heerschappij van de Habsburgers, terwijl de Russische tsaren over het oosten heersten.

Kiev pronkt met zijn vele kerken, waarvan ieder zijn eigen karakter heeft. Wie de treden van de Sint-Andreaskerk beklimt, raakt onder de indruk van de groen-gouden pracht van haar filigrane uitjes. Ook de vijfschepige Sint-Sofiakathedraal en de rijkelijk met bladgoud versierde Sint-Michaëlsklooster zijn adembenemend. Zeer bezienswaardig is het op de westoever van de Dnjepr gelegen holenklooster Lavra. Onder de aarde bevinden zich piepkleine monnikscellen en vele kleine kapelletjes. Monniken glijden met flakkerende kaarsen aan de nissen voorbij, waarin gemummificeerde heiligen in stenen doodskisten opgebaard liggen.

Terug uit de onderwereld staat er een contrastrijk programma voor de boeg. De tour gaat verder naar Khreshchatyk, de hoofdstraat van Kiev, die omzoomd wordt door wonderschone huizen uit de Belle Epoque en protserige suikerbakkerarchitectuur (socialistisch classicisme). Als het weer zacht is, is het hier een ware openluchtmodeshow. Een défilé van beeldschone meisjes in opvallende kleuren en gewaagde creaties stiefelt op veel te hoge hakken voorbij. Boze tongen beweren dat het vrouwenoverschot in het land de jongedames hiertoe dwingt. Aan rijke mannen schort het hier alvast niet. Zoveel Porsches, Touaregs, Bentleys en Mercedes Cabriolets ziet men niet vaak bij elkaar. Het turbokapitalisme viert in Kiev hoogtij. Chique boetieken en prijzige hotels worden goed bezocht en op de tafels van de goede restaurants wordt echte kaviaar geserveerd. Deze wordt ook in de beroemde Besarabische markthallen aangeboden en nog tegen aantrekkelijke prijzen ook, het blijkt hier echter om allerlei viskuit te gaan die verpakt wordt alsof het echte kaviaar is.

Maar moet het dan altijd kaviaar zijn? In één van de vele knusse café’s die de stad rijk is, is voor weinig geld uitstekende borsjt te krijgen. En om die te kunnen bestellen hoeft men niet eens de taal te beheersen.




    • Facebook
    • Twitter
    • Google+
    • Pinterest
    • Evernote

    Geef een reactie

    Pin It on Pinterest