Instructies om de brug over te steken….. Kosovo, Mitrovica

Het staat er echt op het bord…instructies om de brug over te steken: niet groeperen of blijven hangen, paspoort meenemen en niet provoceren. Politie en militairen met machinegeweren bewaken de brug. Het is de grens tussen het Albanese deel en het Servische deel van Mitrovica. In Servië zijn lokale verkiezingen aan de gang en aangezien Servië Kosovo niet erkent, hebben ze ook in Kosovo lokale verkiezingen uitgeschreven. De Servische minderheid gebruikt die gelegenheid dan ook om zich te profileren. Vandaar dat ik met de auto verschillende keren op roadblocks van Servische paramilitairen stuit: “Aussteigen, aufmachen!” “Was machen Sie hier?” “Auto documentski, passaport!”

Kosovo Mitrovica is een tot op het bot gedeelde stad. Rond de bovenstaande brug is een veiligheidszone ingesteld, roadblocks moeten ervoor zorgen dat het rustig blijft. Ik stop langs de weg om de nacht door te brengen in een motel. Opschriften in het Cyrillisch binnen doen me iets te laat vermoeden dat het waarschijnlijk gerund wordt door nationalistische Serven. Of ik een kamer wil. Ja, graag! Ach, wat maakt het mij ook uit, het is niet mijn probleem dat deze twee bevolkingsgroepen een probleem met elkaar hebben. De eigenaar is erg aardig, en de kamer is goed en goedkoop, dus wat maakt het ook uit.

De volgende morgen zit ik aan het ontbijt in het restaurant gedeelte. De aankleding van de wanden is opmerkelijk te noemen. Orthodoxe heiligen, omringd door Cyrillisch schrift kijken op mij neer en tussen de heiligen hangen platen van landschapjes, paarden en een aantal pin-up girls uit de Playboy. Op de oeroude koelkasten staan een paar gaslampen, waarschijnlijk valt de stroom regelmatig uit. Ook lege bierflesjes worden hier hergebruikt, maar dan als kandelaar voor kaarsen. Best leuk om zo een romantisch dinertje te hebben, rond de bierkaars. Verder hangen nog twee fotos van een man en een meisje aan de wand. De eigenaar ziet dat ik ernaar kijk en vertelt zijn verhaal: Dit zijn mijn zoon en dochter. Mijn zoon is omgekomen tijdens de NAVO bombardementen toen hij ons land verdedigde. Mijn dochter is vermoord door de Albanese terroristen. Ze is in een hinderlaag gelopen en lafhartig afgeknald. Wat moet ik zeggen…Ik kan alleen maar blij zijn dat ik dit niet heb meegemaakt. Met een vreemd gevoel in mijn maag vertrek ik van Kosovo Mitrovica naar Pristina.




    • Facebook
    • Twitter
    • Google+
    • Pinterest
    • Evernote

    Geef een reactie

    Pin It on Pinterest