Op een warme zomeravond in augustus bij ondergaande zon bezocht ik Banja Luka, de hoofdstad van de min of meer autonome Republiek Srpska in Bosnië.

Het is eigenlijk best een aardige stad, en lijkt in tegenstelling tot de meeste andere steden in Bosnië en Kroatië, totaal geen sporen van de Balkan oorlog te dragen, die tot 1995 hier in dit land woedde. Maar goed, schijn kan natuurlijk bedriegen en ik weet dan ook bijna zeker dat de oorlog bij de mensen hier ook diepe lidtekens heeft achtergelaten.

Al is het maar zoiets banaals als gekrenkte trots over verlies van Servische controle over een groot deel van Bosnië en de rest van voormalig Joegoslavië, waarvan de meeste Serviërs oprecht menen dat zij in dit gebied een leidende rol horen te spelen. Wanneer dit dan opeens niet meer zo is na de uiteenvalling van Joegoslavië, dan is dat psychologisch natuurlijk een ramp. Behalve dat is het zo dat de stad duizenden vluchtelingen uit de frontgebieden te verwerken kreeg in deze periode. Dat is voor de economie ook niet eenvoudig geweest om die allemaal een plek en een baan te geven in de stad.

Er staat zowaar nog een moskee tegen in Banja Luka, ik had verwacht dat de Serven hier de boel wel zo grondig etnisch gezuiverd zouden hebben dat er geen Bosniak meer zou wonen hier. Maar blijkbaar is het gebouw toch nog in gebruik. Tijdens de oorlog zijn de meeste moskeeën en Rooms Katholieke kerken opgeblazen, het is ontstellend hoe ongelooflijk stupide acties nationalisten kunnen bedenken. Alsof een bepaalde hoop stenen op een bepaalde manier gestapeld in de vorm van een kerk of moskee je vijand is!

Banja Luka is ooit eens in de Romeinse tijd ontstaan als een castrum aan de rivier de Vrbas. Dat castrum is in de Middeleeuwen uitgegroeid tot kasteel en later een fort. Het is nog steeds in volle glorie te bewonderen en is zeker de moeite van het bezoeken waard!




  • Pin It on Pinterest